Wpływ historii Polski na losy kobiet.

Kiedy patrzymy na „polską kobietę”, nie patrzymy tylko na Ciebie – widzimy za Tobą cały szereg kobiet: prababki, babki, matki. Ich los nie był prywatną historią. Był wpisany w wojny, zabory, okupację, komunizm, transformację ustrojową. To, co nazywasz dziś „charakterem” albo „problemem w relacjach”, często jest lojalnością wobec losu kobiet Twojego rodu.

Jak historia Polski ukształtowała kobiety?

Wojny i utrata mężczyzn

• kobiety zostawały same: wdowy, samotne matki, sieroty wojenne, kobiety po utraconych narzeczonych i mężach

• musiały przejąć „męskie” role: utrzymanie domu, gospodarstwa, rodziny

• przekaz: „Nie mogę liczyć na mężczyznę, muszę dać radę sama”

Dziś może się to przejawiać jako:

• trudność w zaufaniu mężczyznom

• odruchowe „ja sama”, nawet gdy ktoś chce pomóc

• wybieranie partnerów niedostępnych, słabych, nieobecnych – z lojalności do kobiet, które były same

 Okupacja, przemoc, gwałty wojenne (często przemilczane)

• w wielu rodach przemoc seksualna została „zamieciona pod dywan”

• kobiety niosły wstyd, winę, tajemnicę, milczenie

Dziś może to być:

• blokada w seksualności, napięcie w ciele, „zamrożenie”

• trudność z przyjmowaniem przyjemności, lęk przed bliskością

• przekaz: „Lepiej się nie wyróżniać, nie być zbyt kobiecą, bo to niebezpieczne”

PRL – „podwójny etat” kobiety

• praca zawodowa + pełna odpowiedzialność za dom i dzieci

• brak języka na mówienie o zmęczeniu i potrzebach

• idea „dzielnej kobiety”, która wszystko zniesie

Dziś może to być:

• permanentne przeciążenie i brak odpoczynku

• poczucie winy, gdy chcesz mieć czas dla siebie

• przekaz: „Najpierw inni, na końcu ja”

Silna, zaradna Polka vs. jej wewnętrzna dziewczynkaZ pokolenia na pokolenie wzmacniał się wzorzec:

• „silna, ogarniająca wszystko kobieta”

• kobieta jako moralny i emocjonalny „rdzeń” rodziny

  
  

  Ale wewnątrz często jest mała, zmęczona dziewczynka, która:

• nigdy nie mogła odpocząć

• nie miała prawa być słaba, potrzebująca, wrażliwa

Co widzimy w ustawieniach systemowych?

W polskich systemach kobiecych często pokazują się powtarzające ruchy:

• Lojalność wobec cierpienia kobiet rodu

  
  

  „Skoro one cierpiały, nie mam prawa mieć łatwiej”,

  
  

  „Jak mogę być szczęśliwa w związku, skoro one były same / bite / zdradzane?”.

• Niewidzialne przymierze z matką i babką

  
  

  „Zostanę przy Tobie w Twoim bólu” – zamiast pójść do swojego życia i do mężczyzny.

• Zamiana ról z mężczyzną

  
  

  Kobieta w roli „głowy rodziny”, mężczyzna jak syn, chłopiec, ktoś „do wychowania”.

• Wstyd i napięcie wokół kobiecości i seksualności

  
  

  Ciało pamięta to, czego nie wolno było nazwać.

Uzdrowienie – co jest możliwe?

Praca z traumą pokoleniową i ustawieniami systemowymi nie zmienia historii Polski. Nie cofniemy wojen, przemocy, biedy, systemu.Ale możemy:

• zobaczyć, co niesiemy w lojalności do kobiet rodu

• oddzielić: „to było ich, a to jest moje życie”

• przywrócić mężczyznom ich miejsce – bez idealizacji, ale też bez pogardy

• oddać ciężary, które nie należą do nas

• otworzyć przestrzeń na nowe wzorce kobiecości:

  – opartej na szacunku do siebie,

  – na prawie do odpoczynku,

  – na prawie do wsparcia, miłości i bliskości

  
  

Zastanów się:

• Czy podczas czytania tego postu przyszły Ci do głowy  jakieś kobiety z Twojego rodu?

• Jakie zdania o mężczyznach i życiu słyszałaś w swoim domu?

• W których sytuacjach mówisz sobie: „muszę sama”, „nie mogę liczyć na nikogo”?

Zmiana zaczyna się tam, gdzie zauważasz, że to, co przeżywasz, nie jest tylko „Twoim charakterem”, ale odpowiedzią na los całego rodu żyjącego w konkretnej historii kraju.

Ćwiczenie: Spotkanie z kobietami Twojego rodu

Możesz zrobić to ćwiczenie w domu, w ciszy. Zajmie kilka–kilkanaście minut.

1. Usiądź wygodnie

   
   

   Usiądź lub połóż się. Zadbaj, żeby przez chwilę nikt Ci nie przeszkadzał.

   
   

   Zauważ swoje ciało: stopy, nogi, brzuch, klatkę piersiową, ramiona.

2. Oddychaj głębiej

   
   

   Weź kilka powolnych, spokojnych oddechów.

   
   

   Przy wdechu: „przyjmuję  życie”.

   
   

   Przy wydechu: „puszczam napięcie”.

3. Wyobraź sobie linię kobiet za sobą

   
   

   Wyobraź sobie, że za Twoimi plecami stoją kobiety Twojego rodu:

   • bez względu na to, czy je znasz, czy nie,

   • te, o których się mówiło, i te, o których się milczało.

Może widzisz:

3. prababki, babki, ciocie, mamę,

4. kobiety, które straciły mężów na wojnie,

5. kobiety, które dźwigały dom w pojedynkę,

6. kobiety, które przeżyły przemoc, biedę, upokorzenie.

7. Zauważ ich ciężary – bez ratowania

   
   

   Pozwól, by każda z nich stała ze swoim losem.

   
   

   W myślach możesz powiedzieć:

„Widzę to, co niosłaś.Widzę, jak było trudno.Dziękuję, że dzięki Tobie ja dziś żyję.”

Zauważ, czy w ciele pojawia się wzruszenie, opór, napięcie, smutek. Nic z tym nie rób – po prostu zauważ.

5. Oddaj to, co nie jest Twoje

   
   

   Wyobraź sobie, że część ciężaru, który niesiesz na plecach, na barkach, w brzuchu, należy do nich, nie do Ciebie.

   
   

   W myślach powiedz:

„To, co do Ciebie należy, z szacunkiem zostawiam przy Tobie.Twoje losy, Twoje decyzje, Twoje cierpienie – z szacunkiem oddaję Tobie.”

To, co do mnie należy, przyjmuję.

Możesz zrobić delikatny ruch rękami – jakbyś zdej­mowała z siebie ciężki płaszcz i odkładała go z powrotem do źródła.

6. Przyjmij od nich życie, nie ciężary

   
   

   Skieruj uwagę do swojego serca lub brzucha.

   
   

   Powiedz w myślach:

„Od Was przyjmuję życie.Życie przekazane dalej – do mnie.Wasze cierpienia zostają przy Was.Ja wybieram żyć pełniej, w szacunku do Was.”

7. Daj sobie zgodę na lżejszy los

   
   

   Przy kolejnym wdechu poczuj, że wdychasz zgodę na swoje życie, inne niż życie kobiet przed Tobą.

Możesz powiedzieć:

„Droga Mamo, Babciu, Kobiety mojego rodu,jeśli na to pozwolicie –zrobię z tym życiem coś dobrego.Nie z deptania Waszego losu,ale z szacunku do tego, co przeszłyście.”

8. Stań twarzą do swojego życia

   
   

   Wyobraź sobie, że lekko odwracasz się przodem do przyszłości, do swojego życia: do relacji, pracy, ciała, pieniędzy, miłości.

   
   

   Kobiety są za Tobą – jako wsparcie, nie jako ciężar.

Powiedz:

„Za mną mój ród.Przede mną moje życie.Ja jestem tą, która teraz wybiera.”

9. Na koniec – jedno zdanie mocy

   
   

   Wybierz jedno zdanie dla siebie i powtarzaj je kilka razy na głos lub w myślach:

   • „Mam prawo, by było mi lżej niż kobietom przede mną.”

   • „Mogę przyjmować wsparcie – nie muszę wszystkiego sama.”

   • „Moja kobiecość należy do mnie, nie do historii.”

10. Zauważ ciało, wróć do tu i teraz

    
    

    Porusz delikatnie palcami dłoni i stóp.

    
    

    Zrób głębszy wdech i wydech.

    
    

    Jeśli czujesz napięcie lub emocje – możesz je zapisać w zeszycie, żeby domknąć proces.

Możesz wracać do tego ćwiczenia zawsze, gdy poczujesz, że historia kobiet Twojego rodu „kładzie się” na Twoich barkach. Z czasem ciało coraz lepiej pamięta nowy ruch:

„To, co było – widzę i szanuję.To, co teraz – należy do mnie.”

Jeśli czujesz, że ten temat porusza coś bardzo głęboko w Tobie i chcesz popracować z historią kobiet w Twoim rodzie w bezpiecznej, prowadzonej przestrzeni, zapraszam Cię na mój warsztat:

🜲 Uzdrowienie Kobiecego Rodu®  (czas trwania: 3 godziny) 🌐 forma: online (na żywo)

Podczas warsztatu:

·       popatrzymy na losy kobiet w Twoim systemie rodzinnym – z szacunkiem, bez oceny,

·       zrobimy prowadzone ćwiczenia i wizualizacje dotyczące relacji z mamą, babkami, żeńską linią rodu,

·       przyjrzymy się lojalnościom, które nieświadomie powielasz,

·       zrobimy przestrzeń na nowy, lżejszy ruch w Twoim życiu – jako kobiety.

Pracujemy w kameralnej grupie, co daje:

·       poczucie bezpieczeństwa,

·       możliwość indywidualnej pracy w polu,

·       czas na pytania i krótkie omówienie doświadczeń.

Link na warsztat przychodzi na maila, po rezerwacji miejsca.

Anna Wolff

Certyfikowany Terapeuta Ustawień Systemowych z 17 letnim doświadczeniem, Psychotraumatolog, Life & Business Coach.

Założycielka Akademii Ustawień Systemowych®, autorka kursów i programów pracy z traumą, intencją i przekazem transgeneracyjnym. Od kilkunastu lat wspiera ludzi w odzyskiwaniu wewnętrznej wolności, siły i zaufania do życia.

Wpływ historii Polski na losy kobiet.